آیا تا به حال به این فکر کرده اید که چرا پل هایی که از رودخانه ها عبور می کنند و سواحل را به هم متصل می کنند، شکل های مختلفی دارند؟طراحی پل های جاده ای هرگز خودسرانه نیست، نتیجه ی ملاحظات دقیق و انتخاب دقیق است.این مقاله اصول طراحی پل های جاده ای، به ویژه پل های فولادی و بتنی را نشان می دهد.
پل های جاده ای در درجه اول به دو نوع طبقه بندی می شوند: پل های فولادی و پل های بتنی. پل های فولادی در خواص سبک وزن و با این حال قدرت بالایی دارند.امکان ساخت امتداد های طولانی تردر نتیجه، در هنگام عبور از رودخانه ها یا دره های وسیع، پل های فولادی اغلب انتخاب ترجیح داده می شوند. در مقابل، پل های بتنی، با بهره وری از هزینه ها و آسان ساخت،برای مدت زمان کوتاه تر مناسب تر هستند..
با این حال، انتخاب نوع پل مطلق نیست. شرایط زمین شناسی نیز نقش مهمی دارند. اگر پایه پل نرم یا ناپایدار باشد،مهندسان ممکن است برای یک پل فولادی انتخاب کنند حتی برای طول کوتاه تر برای کاهش وزن کلی و به حداقل رساندن فشار روی زمین.
بزرگراه هانشین در ژاپن به عنوان یک مثال برجسته از استفاده از پل های فولادی عمل می کند. پل های بزرگ شهری اغلب با چالش هایی مانند تقاطع جاده های زیر و فضای محدودی پایه مواجه می شوند.پل های فولادی، با طراحی سبک وزن خود، به کاهش تعداد و اندازه ی اسکله های پشتیبانی کمک می کنند و آنها را برای محیط های پیچیده شهری ایده آل می کنند.داده ها نشان می دهد که در حالی که پل های بتنی به طور کلی از پل های فولادی در ژاپن بیشتر هستند، بزرگراه هانشین دارای نسبت 8: 2 قابل توجه از پل های فولاد به بتن (از مارس 2011) است که مزایای پل های فولادی را در تنظیمات خاص برجسته می کند.
در طراحی پل، سه عامل کلیدی نقش دارند: وزن، زیبایی شناسی و هزینه. پل های بتنی سنگین تر هستند و احساس جامدیت می کنند، اما اقتصادی تر هستند. پل های فولادیاز طرف دیگردر زیر یک مقایسه دقیق وجود دارد:
دفعه بعد که در شهر قدم می زنید، یک لحظه وقت بگذارید تا از پایین به این شگفتی های مهندسی نگاه کنید. ممکن است دیدگاه جدیدی را در مورد مناظر شهری کشف کنید.طراحی پل فقط در مورد عملکرد نیست، این هم زیبایی شناسی مهندسی و هم خلاقیت را تجسم می کندمقالات آینده به شکل های مختلف پل های فولادی و ویژگی های منحصر به فرد آنها می پردازند.